4 ژانویه 2026- با افزایش علاقه بیماران در رشته های مختلف پزشکی به آگونیست های گیرنده GLP-1، ضروری است که پزشکان با روش های تجویز و عوارض جانبی این داروها آشنا شوند.
در مجموعه ی ویدئویی Beneath the Surface، که خلاصه ی متنی بخشی از آن را برای شما آورده ایم، دکترJoel M. Gelfand (پروفسور تحقیقات بالینی و استاد پوست و اپیدمیولوژی در دانشکده پزشکی پرلمن دانشگاه پنسیلوانیا و سردبیر ارشد Healio Dermatology)با دکتر Fatima C. Stanford (پزشک و دانشمند در زمینه پزشکی چاقی در بیمارستان عمومی ماساچوست و دانشیار پزشکی و کودکان در دانشکده پزشکی هاروارد) و دکترPhilip Mease (مدیر تحقیقات روماتولوژی در مرکز پزشکی سوئدی/Providence St. Joseph Health و استاد بالینی در دانشکده پزشکی دانشگاه واشنگتن در سیاتل)درباره نکات مهم هنگام تجویز GLP-1 گفتگو کرده است.
دکتر استنفورد در این مصاحبه گفت: «بسیار مهم است که درک کنیم این داروها به زودی در همه تخصص های پزشکی رایج خواهند شد. همکاران من در قلب و عروق، غدد، گوارش و حتی ارتوپدی همگی در حال استفاده از این داروها هستند».
دکتر استنفورد برای درمان های رایج GLP-1 مانند سماگلوتاید (Ozempic, Rybelsus, Wegovy؛ شرکت Novo Nordisk) و تیرزپاتاید (Mounjaro؛ شرکت Eli Lilly)، توصیه نمود که یک رویکردی تدریجی اتخاذ شود. او گفت: «با دوز پایین شروع کنید و آهسته پیش بروید. دوز مناسب را برای بیمار مناسب در زمان مناسب پیدا کنید».
دوزهای سماگلوتاید بین ۰٫۲۵ تا ۲٫۴ میلی گرم و دوزهای تیرزپاتاید بین ۲٫۵ تا ۱۵میلی گرم متغیر است. دکتر استنفورد توصیه کرد که پزشکان حداقل یک ماه با کمترین دوز شروع کنند و تنها در صورت نیاز دوز را افزایش دهند.
او افزود: «برخی بیماران من مثلاً به دوز ۰٫۲۵ میلی گرم پاسخ خوبی می دهند و همان دوز برایشان کافی است. ممکن است در همین دوز ۱۸ درصد از وزن کل بدنشان را کاهش دهند. اگر این دوز برایشان مناسب است، همان جا نگهشان دارید و نیازی به افزایش نیست».
دکتر استنفورد درباره عوارض جانبی گفت: «شایع ترین عارضه تهوع، تهوع و تهوع است. من آن را عارضه اول، دوم و سوم می نامم».
تهوع حدود ۴۰ تا ۴۵ درصد از افراد دریافت کننده GLP-1 را تحت تأثیر قرار می دهد و اغلب با افزایش دوز همراه است.
به دلیل حرکت کند دارو در دستگاه گوارش، یبوست عارضه ی بعدی شایع است. دکتر استنفورد توضیح داد:«GLP-1ها تخلیه معده را کند می کنند. همچنین میل به غذا و نوشیدن را کاهش می دهند، بنابراین ممکن است لازم باشد بیماران در طول روز جرعه های مکرر مایعات بنوشند تا حرکت مواد در دستگاه گوارش تسهیل شود».
علاوه بر مصرف زیاد مایعات، پزشکان می توانند مصرف مکمل های بدون نسخه مانند پسیلیوم، پلی اتیلن گلیکول یا شیاف های گلیسیرین را برای پیشگیری یا کاهش یبوست توصیه کنند.
خستگی نیز ممکن است به عنوان عارضه ای کمتر شایع بروز کند. بیماران با سابقه پانکراتیت باید هنگام شروع GLP-1 احتیاط کنند یا به طور کلی از مصرف آن اجتناب نمایند. همچنین بیماران با سابقه شخصی یا خانوادگی نئوپلازی متعدد غدد درون ریز نوع ۲ یا سرطان تیروئید مدولاری نباید GLP-1 مصرف کنند.
دکتر استنفورد تأکید کرد: «به زودی استفاده از GLP-1ها در سراسر جهان رایج خواهد شد. کشورهای با درآمد بالا، متوسط و پایین همگی این داروها را به کار خواهند گرفت. همان طور که قبلاً گفته ام، ما موارد استفاده متعددی را در زمینه های روماتولوژی، پوست و در واقع در همه رشته ها خواهیم داشت».
منبع:
https://www.healio.com/news/dermatology/20251217/beneath-the-surface-start-low-go-slow-when-prescribing-glp1-therapies